Op internet mag alles

Op internet ben je anoniem. Dus je kunt doen wat je wilt, want niemand kan je vinden. Deze opstelling leidt regelmatig tot een patstelling: de beheerder van de website verschuilt zich erachter dat hij niet verantwoordelijk is voor de gedragingen van zijn bezoekers en de bezoeker verschuilt zich achter zijn anonimiteit. Dat is natuurlijk krom voor derden die beschimpt, besmaad en zelfs doodgewenst worden. Bij geen van beiden zou je verhaal kunnen halen. Ik heb dan ook altijd geroepen dat degene die een ander wenst te beschermen de keus heeft: of je haalt de materialen weg óf je neemt er zelf verantwoording voor. Dus is de bezoeker niet vindbaar, dan is de beheerder van de site aansprakelijk. Is die ook niet te vinden, dan is de provider aansprakelijk. Zo ga je telkens een stapje hoger. Natuurlijk word je uitgelachen voor deze denkwijze want ja, op het internet moet toch alles mogen? Internet is anarchie, wat zullen we nu krijgen?

Toch is het idee blijkbaar niet zo idioot, gezien twee gerechtelijke uitspraken deze week. Ten eerste Henky uit Jistrum die de politie voor Nazi's uitmaakte. De beheerder van de site wilde geen verantwoording nemen maar wilde ook niet verklappen wie Henky uit Jistrum was. Gelukkig vonden ze Henky toch en hij heeft een boete gekregen. Vorige week hadden we te maken met een bezoeker die foto's van Amalia op de pedofielensite Martijn had geplaatst. Die bezoeker bleef echter anoniem en derhalve is aan de site zelf een dwangsom opgelegd. Mooi zo. Zou het internet dan uiteindelijk een beetje zoals de echte wereld worden?