Seks: verboden!

We leven onderhand in een digitale dictatuur waarbij het internetpubliek bepaalt wat wel en niet mag. Terwijl de individuele internetter voor zichzelf onvoorwaardelijke vrijheid en privacy eist, mag een ander in de regel vrijwel niets. Neem nu seks. Iedereen doet het. Sommige mensen doen spannende dingen, anderen doen het op spannende plekjes. Er is geen wet die het verbiedt. Maar van de internetter mag seks niet. Als je daar op wordt betrapt, dan zijn de rapen gaar. Neem nu de Nijmeegse wethouder Paul Depla. Die zou in het fietsenhok gepijpt zijn door een vrouwelijk raadslid. De bewakingscamera zou dat hebben opgenomen maar die beelden zouden door de burgemeester zelf zijn gewist. Nou, als dat geen bewijs is! Enfin, na een felle hetze op het internet en daarna in traditionele media (waarbij Geenstijl en diens eigenaar De Telegraaf elkaars 'artikelen' aanhalen als bewijs) volgt een debat. Diverse fracties in Nijmegen vinden dat de stad beschadigd is. Seks in Nijmegen, dat kán toch niet? Maar de uitkomst van het debat was: seks is privé. Al is het honderd keer waar, de buitenwereld heeft er niets mee te maken. Geenstijl probeerde dat al eerder om te buigen want Depla zou ook een woning hebben geregeld voor zijn minnares en dat zou niet privé zijn. Maar ja, voor die redenering was het al te laat. Dan hadden ze het zelf maar de 'woningrel' moeten noemen, niet de 'seksrel in het fietsenhok'. Ik bedoel, als er één is die weet hoe relgevoelig de politiek tegenwoordig is, dan is het Geenstijl wel. Op naar de volgende rel.

Ik lig niet in de markt

Het is toch wat. Schrijf ik me in op de speciale datingsite voor mooie mensen, word ik afgewezen. Ok, het bericht is duidelijk. Ik moet me blijkbaar inschrijven op een datingsite voor lelijke mensen. Wat denk je? Ook afgewezen! Er zit dus nog maar één ding op: inschrijven op een datingsite voor gewone, saaie mensen. Je raadt het al, gaat ook niet door. Kost € 15,95 per maand!

Valsemunters

Twee mannen dachten valsmunters te worden en spraken afbriefjes van 18 euro te maken. In Amsterdam kwamen zij erachter dat deze niet in te wisselen waren, maar zeiden tegen elkaar: "Kom, laten we naar België gaan. Daar is vast wel een dorpjewaar ze het wel accepteren."
In een dorpje aangekomen vroegen ze aan een winkelier het briefje om te wisselen. Waarop deze zei: "Hoe wensen jullie het te hebben; drie van zes of twee van negen euro?"

Een blauwtje lopen

Op het internet mag alles. Hobby'ist Alex van Es uit Apeldoorn heeft in de stad een netwerk opgezet waarbij hij de bluetooth-gegevens registreert van de apparaten (lees: mobieltjes) die voorbij komen. Zo kan hij zien welk toestel (lees: wie) zich van waar naar waar verplaatst en hoe druk het is op bepaalde locaties. Deze gegevens publiceert hij op bluetoothtracking.org. Hij maakt zich niet druk om de privacy, want hij slaat alleen maar de uitzendnamen van de toestellen op 'en dat zijn meestal toch onzin-namen' (aldus het commentaar op tiscali.nl). Een eerste blik levert echter een ander beeld op. In zijn archief zien we op de eerste pagina al veel herkenbare voornamen en diverse combinaties van voor- en achternaam. Leuk als je tegen je baas zegt dat je naar een seminar in Amsterdam bent, terwijl Van Es publiceert dat je in werkelijkheid in het winkelcentrum van Apeldoorn was. Met een beetje pech archiveert Google het ook nog. Maar ja, als je niets te verbergen hebt, waar zeur je dan over?
Update: NatuurlijkIn tegenstelling tot de meeste bloggers heb ik Van Es even om reactie gevraagd. Hij stelt dat hij wel wist dat er ophef over de privacy-aspecten zou komen maar dat hij dat goed vindt voor de discussie. Misschien dat de live data op zijn site in de toekomst wordt vervangen door algemenere statistieken.

Op internet mag alles

Op internet ben je anoniem. Dus je kunt doen wat je wilt, want niemand kan je vinden. Deze opstelling leidt regelmatig tot een patstelling: de beheerder van de website verschuilt zich erachter dat hij niet verantwoordelijk is voor de gedragingen van zijn bezoekers en de bezoeker verschuilt zich achter zijn anonimiteit. Dat is natuurlijk krom voor derden die beschimpt, besmaad en zelfs doodgewenst worden. Bij geen van beiden zou je verhaal kunnen halen. Ik heb dan ook altijd geroepen dat degene die een ander wenst te beschermen de keus heeft: of je haalt de materialen weg óf je neemt er zelf verantwoording voor. Dus is de bezoeker niet vindbaar, dan is de beheerder van de site aansprakelijk. Is die ook niet te vinden, dan is de provider aansprakelijk. Zo ga je telkens een stapje hoger. Natuurlijk word je uitgelachen voor deze denkwijze want ja, op het internet moet toch alles mogen? Internet is anarchie, wat zullen we nu krijgen?

Toch is het idee blijkbaar niet zo idioot, gezien twee gerechtelijke uitspraken deze week. Ten eerste Henky uit Jistrum die de politie voor Nazi's uitmaakte. De beheerder van de site wilde geen verantwoording nemen maar wilde ook niet verklappen wie Henky uit Jistrum was. Gelukkig vonden ze Henky toch en hij heeft een boete gekregen. Vorige week hadden we te maken met een bezoeker die foto's van Amalia op de pedofielensite Martijn had geplaatst. Die bezoeker bleef echter anoniem en derhalve is aan de site zelf een dwangsom opgelegd. Mooi zo. Zou het internet dan uiteindelijk een beetje zoals de echte wereld worden?

Geld verdienen aan andermans werk

Stel je heet RTL. Je geeft miljoenen uit aan goede faciliteiten en talentvolle mensen en daarmee maak je mooie, kwalitatieve televisieprogramma's. In medialand heet dat 'content', hou die term even vast. Om dat allemaal te kunnen betalen heeft RTL ook nog een leger accountmanagers, grotes en kleines, en die harken advertentie-euro's binnen. Op deze manier zijn inkomsten en uitgaven goed in balans en kan de kijker elke avond gratis van die content genieten. Nu het internet. Stel je heet Geenstijl. Dat gedoe met content maken kost veel te veel geld en daar hebben ze sowieso het talent niet voor. Maar die advertentie-euro's zijn wel interessant. De oplossing is: steel de content van RTL (of NOS zo je wilt) en plaats daar je eigen adverteerders doorheen. Niet alleen eromheen, er ook dwars doorheen. Probleem opgelost, weten die klojo's van Cup-a-Soup veel! Op internet mag tenslotte alles.
Update 5-11-07: Behalve content jatten van Geenstijl. Dan worden ze boos.

Gratis kosten

Ze moeten de hypotheekadviseurs wel hebben deze week. Het vorige artikel over hypotheekadviezen was nog niet gepost of er viel alweer wat op in de media. "Huizenkoper 4000 euro kwijt aan advieskosten" kopt de Financiële Telegraaf. Ze hopen waarschijnlijk op het zoveelste woekerpolis-schandaal maar er is helemaal niets nieuws onder de zon. De Nederlandse consument wil namelijk gewoon gratis advies over zijn hypotheek en daarom betaalt de bank de kosten van de adviseur. Royaal, ja. Maar de initiatieven om voor een uurtarief te adviseren zijn de afgelopen jaren stuk voor stuk gestrand. Wat voor de loodgieter niet meer dan normaal is, dat wil men kennelijk niet van hypotheekadviseurs. Dus daarom werkt dat zo. Maar ga nu niet piepen dat huizenkopers geld uit de zak wordt geklopt.

Driekwart vol of een kwart leeg?

Driekwart van de hypotheekadviezen is in orde. Bij een kwart worden fouten ontdekt maar niet in die orde dat consumenten hun huis kwijtraken en aan de bedelstaf raken. Dat was het nieuws van deze week. En dat kun je op drie manieren brengen: neutraal, positief of zodanig dat veel mensen het lezen.