Internet-dit, internet-dat

Als je er 'internet' voor zet, dan trek je de aandacht. 'Zwarte lijst tegen internetfraude', zo koppen diverse media vandaag. Aha, denk je dan, dat gaat over virussen, trojans, phishing en dat soort criminaliteit. Maar wat blijkt? Het gaat om een lijstje met aliassen van mensen die onder valse naam dingen bestellen bij postorderbedrijven. Leuk dat die bestellingen via het internet verlopen maar dat kan ook via het bonnetje in de catalogus. Het is dus geen internetfraude maar postorderfraude. Ook internet-oplichting is zo'n mooi woord. Prachtige sites waarbij elke ontevreden burger lieden kan 'aangeven' als ze zich maar enigszins genaaid voelen. Meestal gaat het gewoon om geschillen. 'Ik heb een dwarsfluit gekocht en er zat een klepje los!!!' Dit soort geschillen hadden we 20 jaar geleden al toen we onze waren nog in de plaatselijke advertentiekolommen zetten en ook daar hebben we het internet dus niet voor nodig. Oplichting is het al evenmin.

Het enige kenmerk voor dingetjes met 'internet' ervoor zijn juist de blacklists met hun naming & shaming. Elke idioot kan vrijwel gratis een forumpje bouwen maar controle of verificatie van de postings is er niet bij. Wederhoor ook niet - je moet bij toeval ontdekken dat iemand een geschil met je heeft. En als je bij dit soort webmasters over privacy begint dan weten ze niet waarover je het hebt. Moet je eens een ouderwets maandblad gaan uitgeven onder de naam 'Oplichters'. Het zou prima verkopen maar binnen de kortste keren wordt het uit de schappen gehaald. Maar ja, op internet mag alles.

Update 11-2-08: En we hebben er weer één. Internetverkrachter. Die hadden we nog niet gehoord.