Arme Astrid, maar niet heus.

Wat op het internet staat, is waar. Dus dat kun je gewoon van elkaar nakakelen. Vandaag staat overal op het internet dat Astrid Kersseboom van het NOS-journaal zou zijn stijfgescholden door correspondent Rob Zoutberg. "De hoofdverdachten van deze aanslagen hebben een straf te horen gekregen van 40.000 jaar. " - "Dat is natuurlijk symbolisch." - "Nee, Astrid, ze moeten als ze dood zijn nog 40.000 jaar in de cel blijven liggen. Maar niet heus." Zelfs in het buitenland heeft men het erover. Astrid is pwned (internet-taal voor 'voor gek gezet') of zelfs dom.

Maar als je goed kijkt, is er wat aan de hand met het filmpje. In eerste instantie wil je weten hoe Astrid reageert. Waar je het echter ook bekijkt, het filmpje houdt op met een ambivalent kijkende mevrouw Kersseboom. Op een gegeven moment valt dat op. En als je dan goed kijkt, blijkt dat het Journaal-dingetje op het scherm in de achtergrond niet ronddraait maar heen en weer gaat. De apatisch kijkende Astrid is dus in een 'loopje' gezet om ruimte te maken voor de zogenaamde uitval van de correspondent. Met andere woorden: fake. De bron is waarschijnlijk 'de wereld draait door'. Bloggers: pwned!

Seks: verboden!

We leven onderhand in een digitale dictatuur waarbij het internetpubliek bepaalt wat wel en niet mag. Terwijl de individuele internetter voor zichzelf onvoorwaardelijke vrijheid en privacy eist, mag een ander in de regel vrijwel niets. Neem nu seks. Iedereen doet het. Sommige mensen doen spannende dingen, anderen doen het op spannende plekjes. Er is geen wet die het verbiedt. Maar van de internetter mag seks niet. Als je daar op wordt betrapt, dan zijn de rapen gaar. Neem nu de Nijmeegse wethouder Paul Depla. Die zou in het fietsenhok gepijpt zijn door een vrouwelijk raadslid. De bewakingscamera zou dat hebben opgenomen maar die beelden zouden door de burgemeester zelf zijn gewist. Nou, als dat geen bewijs is! Enfin, na een felle hetze op het internet en daarna in traditionele media (waarbij Geenstijl en diens eigenaar De Telegraaf elkaars 'artikelen' aanhalen als bewijs) volgt een debat. Diverse fracties in Nijmegen vinden dat de stad beschadigd is. Seks in Nijmegen, dat kán toch niet? Maar de uitkomst van het debat was: seks is privé. Al is het honderd keer waar, de buitenwereld heeft er niets mee te maken. Geenstijl probeerde dat al eerder om te buigen want Depla zou ook een woning hebben geregeld voor zijn minnares en dat zou niet privé zijn. Maar ja, voor die redenering was het al te laat. Dan hadden ze het zelf maar de 'woningrel' moeten noemen, niet de 'seksrel in het fietsenhok'. Ik bedoel, als er één is die weet hoe relgevoelig de politiek tegenwoordig is, dan is het Geenstijl wel. Op naar de volgende rel.

Op internet mag alles

Op internet ben je anoniem. Dus je kunt doen wat je wilt, want niemand kan je vinden. Deze opstelling leidt regelmatig tot een patstelling: de beheerder van de website verschuilt zich erachter dat hij niet verantwoordelijk is voor de gedragingen van zijn bezoekers en de bezoeker verschuilt zich achter zijn anonimiteit. Dat is natuurlijk krom voor derden die beschimpt, besmaad en zelfs doodgewenst worden. Bij geen van beiden zou je verhaal kunnen halen. Ik heb dan ook altijd geroepen dat degene die een ander wenst te beschermen de keus heeft: of je haalt de materialen weg óf je neemt er zelf verantwoording voor. Dus is de bezoeker niet vindbaar, dan is de beheerder van de site aansprakelijk. Is die ook niet te vinden, dan is de provider aansprakelijk. Zo ga je telkens een stapje hoger. Natuurlijk word je uitgelachen voor deze denkwijze want ja, op het internet moet toch alles mogen? Internet is anarchie, wat zullen we nu krijgen?

Toch is het idee blijkbaar niet zo idioot, gezien twee gerechtelijke uitspraken deze week. Ten eerste Henky uit Jistrum die de politie voor Nazi's uitmaakte. De beheerder van de site wilde geen verantwoording nemen maar wilde ook niet verklappen wie Henky uit Jistrum was. Gelukkig vonden ze Henky toch en hij heeft een boete gekregen. Vorige week hadden we te maken met een bezoeker die foto's van Amalia op de pedofielensite Martijn had geplaatst. Die bezoeker bleef echter anoniem en derhalve is aan de site zelf een dwangsom opgelegd. Mooi zo. Zou het internet dan uiteindelijk een beetje zoals de echte wereld worden?

Win de bloggies!

Wederom heeft Geenstijl de Dutch Bloggies gewonnen. Dat is ook niet verwonderlijk want ze zijn de grootste. En als de grootste tegen zijn gevolg zegt: "win de bloggies" dan doen ze dat gewoon. Massaal werd er doorgeklikt van geenstijl.nl naar dutchbloggies.nl om daar op het juiste knopje te drukken en zo stapelden de stemmen zich op. Zie dat als jury maar te negeren. Indertijd was het ook de opdracht om Dorito's om te dopen naar Geenstijl en dat was ook een fluitje van een cent. Maanden hebben we ons de afzichtelijke verpakkingen in de supermarkt moeten laten welgevallen.

Wat kan een "verkiezing" nu doen om te voorkomen dat de grootste automatisch wint? Dat is heel simpel: noteer ook de herkomst van de stemmen. Het is technisch gewoon te meten waar een bezoeker vandaan komt. Als 90% van bezoekers die op Geenstijl stemmen afkomstig zijn van Geenstijl zelf dan kun je dat corrigeren. Zo maken kleinere blogs ook een kans. Die van mij trouwens niet want ik schrijf me niet in.

Papegaaienziekte

Acht procent van de stadsduiven in Amsterdam heeft de voor mensen besmettelijke papegaaienziekte onder de leden. Dat blijkt uit talrijke volstrekt identieke berichten op het internet. De papegaaienziekte is een ernstige aandoening die veel online publicisten onder de leden hebben, ingegeven door hardnekkige vormen van ideeënarmoede. Sommige schrijvers gaan zo ver dat ze het papegaaiengedrag automatiseren. Zodoende worden hun sites gevuld zonder dat ze er een vinger naar uit hoeven steken. Het Ministerie van VWS belooft een onderzoek.

Auteursrecht, wat is dat?

"He?!? Zetten we allerlei mooie liedjes, teksten, ringtones en foto's van één van 's-lands populairste artiesten op onze André Hazes fansite zodat iedereen die gratis kan downloaden, krijgen we een brief van een advocaat [1, 2, 3] dat daarvoor geen toestemming is. Nou hoor, dit is toch nieuwe media? Daar mag toch alles? Gaat verdorie die echte wereld zich lopen bemoeien met ons feestje! Nou, als het dan zo moet stoppen we ermee." Aldus een verontwaardigde beheerder van de fansite van Hazes. Maar ja, ergens niet aan verdienen is nog steeds niet hetzelfde als nabestaanden inkomsten onthouden. En promotiemateriaal dat door de platenmaatschappij ter beschikking is gesteld is heel wat anders dan het complete oeuvre in midi-formaat. Ingewikkeld toch zeg, dat internet.

"Ga eens deaud" mag niet meer

Mooi zo. Vandaag heeft de rechtbank in Amsterdam voormalig advocaat Jeroen de K. donderdag veroordeeld tot een celstraf van 118 dagen voor opruiing en het bedreigen van premier Balkenende. "Hoewel eigenrichting afgekeurd moet worden, is de standrechtelijke executie van Jan Peter Balkenende misschien wel de verstandigste beslissing", had hij op zijn site gezet. Daarmee geeft de rechtbank eindelijk aan dat je ook in hippe nieuwe media niet zomaar ga eens deaud mag roepen. Ik zou althans niet weten waarom iemand niet onze premier mag doodwensen en mij wel. Het is misschien wel verstandig eerst zelf op te houden met mijn opruiende blogwerk.

Bloggen op zijn retour: mooi zo!

Bijna vier jaar geleden, toen half debiel Nederland een weblog nam, ben ik gestopt met bloggen. Volgens onderzoeksbureau Gartner bereikt bloggen in 2007 zijn piek. Daarna heeft iedereen het wel zo'n beetje gezien. Mooi zo! Een goed moment om de draad maar weer eens op te pakken. Bij mij geen civic journalism (lees: kringloopjournalistiek), live blogging ("het konijn is dood") of gezeik over geytenneuqerts. Wel blogtaal maar dan origineel. Daarover later meer.