Web 2.0

Web 2.0 neemt inmiddels angstwekkende vormen aan. Inmiddels is het zover dat ouders hun kinderen via Hyves oproepen om van hun kamer te komen. "Hey kutje, mamma hier. Groetjes van pappa. En kom eens uit je kamer. Doei schat. En mamma houd van je." Kortom, je moet eten, kutje!

Jaarlijkse 1 aprilgrap Google

Jaarlijks kijken we reikhalzend uit naar wat Google voor fantasiefunctie presenteert op 1 april. Dit keer is het 'custom time' in Gmail. Daarmee kun je een verzenddatum in het verleden opgeven zodat het lijkt alsof je op tijd hebt gereageerd. Om niet te veel in de gaten te laten lopen dat het een 1 aprilgrap is, hebben ze het pictogram op gisteren gezet. Check die testemonials, hij is weer errug leuk!

Misfit the movie

Da's nou jammer. De provider van Wilders' site fitnathemovie.com vindt dat de inhoud niet strookt met de Acceptable Use Policy en heeft de server offline gehaald. Ja, als je een buitenbeentje wilt zijn dan moet je wel de juiste provider kiezen. Misfit the movie.

Dure foto's van je ex

Een man uit Elburg is veroordeeld tot een boete van 5000 euro omdat hij naaktfoti van zijn ex op het internet had gezet. De boete was meer dan driemaal zo hoog als was geëist want de rechter liet zwaar meewegen dat het slachtoffer vanwege de foti heeft moeten verhuizen. Mooi. Weer een misstand uit de categorie 'op internet mag alles' uit de wereld. Nu nog de mede-schuldigen die meehelpen met het verspreiden beboeten. Want niets is zo leuk om de foti die iemand van zijn ex op het internet kwakt over te nemen. Het trekt bezoekers en je kent ze toch niet. Bovendien staan die foti toch overal al dus jouw site mag daar ook nog wel bij. En wat de commenters dan gaan kwetteren, ja, dat heb jij natuurlijk niet in de hand. En dat dat mens dan uiteindelijk moet verhuizen, ach... morgen weer een nieuwe posting.

Internet-dit, internet-dat

Als je er 'internet' voor zet, dan trek je de aandacht. 'Zwarte lijst tegen internetfraude', zo koppen diverse media vandaag. Aha, denk je dan, dat gaat over virussen, trojans, phishing en dat soort criminaliteit. Maar wat blijkt? Het gaat om een lijstje met aliassen van mensen die onder valse naam dingen bestellen bij postorderbedrijven. Leuk dat die bestellingen via het internet verlopen maar dat kan ook via het bonnetje in de catalogus. Het is dus geen internetfraude maar postorderfraude. Ook internet-oplichting is zo'n mooi woord. Prachtige sites waarbij elke ontevreden burger lieden kan 'aangeven' als ze zich maar enigszins genaaid voelen. Meestal gaat het gewoon om geschillen. 'Ik heb een dwarsfluit gekocht en er zat een klepje los!!!' Dit soort geschillen hadden we 20 jaar geleden al toen we onze waren nog in de plaatselijke advertentiekolommen zetten en ook daar hebben we het internet dus niet voor nodig. Oplichting is het al evenmin.

Het enige kenmerk voor dingetjes met 'internet' ervoor zijn juist de blacklists met hun naming & shaming. Elke idioot kan vrijwel gratis een forumpje bouwen maar controle of verificatie van de postings is er niet bij. Wederhoor ook niet - je moet bij toeval ontdekken dat iemand een geschil met je heeft. En als je bij dit soort webmasters over privacy begint dan weten ze niet waarover je het hebt. Moet je eens een ouderwets maandblad gaan uitgeven onder de naam 'Oplichters'. Het zou prima verkopen maar binnen de kortste keren wordt het uit de schappen gehaald. Maar ja, op internet mag alles.

Update 11-2-08: En we hebben er weer één. Internetverkrachter. Die hadden we nog niet gehoord.

Nieuwe rage: zelfmoordclubs

In België en Engeland zijn ze al een grote hit dus het is een kwestie van tijd tot dit verschijnsel naar Nederland overwaait: de zelfmoordclub. Je hoeft via MSN alleen maar lid te worden van een 'emo-groep'. Bij die groepen zit zelfmoord in het basispakket. Vervolgens ga je chatten en op een afgesproken tijdstip hangen jij en je gesprekspartners zichzelf op. Daarna zien anderen je ongeveer zo online: msn-venster. Veel plezier!

Wij vertrouwen pincodes niet

Je kunt je nog wel herinneren dat een stelletje hackers de stemcomputer naar het verleden hebben geholpen. Die zouden te kraken zijn en dus was de beweging wijvertrouwenstemcomputersniet.nl geboren. Ondertussen is er iets veel ergers gebeurd. Iets dat iedere burger in de portemonnee kan treffen. De pincodes van iedereen die een bankpas bezit, staan namelijk gewoon op het internet. Let wel: van iedereen ter wereld! Tijd voor een initiatief: wijvertrouwenpincodesniet.nl.

Internet-daten weer veilig

Stof de modems maar weer af, jullie kunnen weer daten via internet! Vorig jaar sloeg ons de schrik even om het hart toen een 28-jarige vrouw uit Oosterhout haar 50-jarige date doodstak. Een paar maanden later mishandelde een 17-jarig chatsletje haar 54-jarige date samen met een paar vriendjes. Als vijftiger zou je natuurlijk kunnen denken dat dingen die te mooi lijken om waar te zijn, dat meestal inderdaad zijn, maar ja - dit soort dingen mag natuurlijk niet. Gelukkig wordt daar nu paal en perk aan gesteld met de veroordeling van de vrouw uit het eerste voorbeeld. 10 Jaar brommen. Als ze vrij komt mag ze zelf op zoek naar een jong strak ding.

Arme Astrid, maar niet heus.

Wat op het internet staat, is waar. Dus dat kun je gewoon van elkaar nakakelen. Vandaag staat overal op het internet dat Astrid Kersseboom van het NOS-journaal zou zijn stijfgescholden door correspondent Rob Zoutberg. "De hoofdverdachten van deze aanslagen hebben een straf te horen gekregen van 40.000 jaar. " - "Dat is natuurlijk symbolisch." - "Nee, Astrid, ze moeten als ze dood zijn nog 40.000 jaar in de cel blijven liggen. Maar niet heus." Zelfs in het buitenland heeft men het erover. Astrid is pwned (internet-taal voor 'voor gek gezet') of zelfs dom.

Maar als je goed kijkt, is er wat aan de hand met het filmpje. In eerste instantie wil je weten hoe Astrid reageert. Waar je het echter ook bekijkt, het filmpje houdt op met een ambivalent kijkende mevrouw Kersseboom. Op een gegeven moment valt dat op. En als je dan goed kijkt, blijkt dat het Journaal-dingetje op het scherm in de achtergrond niet ronddraait maar heen en weer gaat. De apatisch kijkende Astrid is dus in een 'loopje' gezet om ruimte te maken voor de zogenaamde uitval van de correspondent. Met andere woorden: fake. De bron is waarschijnlijk 'de wereld draait door'. Bloggers: pwned!

Jatten wordt verboden

Langzaam maar zeker wordt de overeenkomst tussen echte misdaad en hun digitale equivalent duidelijker. Naar aanleiding van de publicatie van gestolen privé-foti van Manon Thomas zijn kamervragen gesteld en heeft Minister van Justitie Hirsch Ballin toegezegd dat het strafbaar wordt om gestolen digitale gegevens van particulieren te verspreiden. Hij gaat de wetswijziging in februari voorleggen aan het parlement. Voeg dat bij de bescherming van persoonsgegevens op het internet en we zijn deze maand een heel eind verder gekomen.

Pas op: hoax!

Ik krijg weleens van die hoax-mails, die ik steevast meteen verwijder. Dit is echter een zeer serieuze waarschuwing. Er zijn reeds vrouwen in Schin op Geul, Heerhugowaard, Rijpwetering, Koog a/d Zaan en Amstelveen het slachtoffer geworden van een gevaarlijke maniak. Hij belt bij willekeurige mensen aan en vraagt dan, als de vrouw des huizes open doet, of ze hun borsten willen laten zien.

TRAP DAAR NIET IN, DIE MAN IS EEN VIESPEUK.

Waarschuw iedereen in je omgeving!!

USB-wijn

De technologie staat niet stil. Nu is het ook al mogelijk om je favoriete wijn bij een webwinkel te kopen en dan meteen via de USB wijntap te downloaden. Naar keuze in een fles (zelf even het label printen) of meteen in het glas. Incroyable!

Update: Ik heb inmiddels vernomen dat het downloaden van wijn via USB erg langzaam gaat. Je kunt beter wachten op de versie met USB 2.0. Je moet dan ook de juiste drijvers installeren.

Seks: verboden!

We leven onderhand in een digitale dictatuur waarbij het internetpubliek bepaalt wat wel en niet mag. Terwijl de individuele internetter voor zichzelf onvoorwaardelijke vrijheid en privacy eist, mag een ander in de regel vrijwel niets. Neem nu seks. Iedereen doet het. Sommige mensen doen spannende dingen, anderen doen het op spannende plekjes. Er is geen wet die het verbiedt. Maar van de internetter mag seks niet. Als je daar op wordt betrapt, dan zijn de rapen gaar. Neem nu de Nijmeegse wethouder Paul Depla. Die zou in het fietsenhok gepijpt zijn door een vrouwelijk raadslid. De bewakingscamera zou dat hebben opgenomen maar die beelden zouden door de burgemeester zelf zijn gewist. Nou, als dat geen bewijs is! Enfin, na een felle hetze op het internet en daarna in traditionele media (waarbij Geenstijl en diens eigenaar De Telegraaf elkaars 'artikelen' aanhalen als bewijs) volgt een debat. Diverse fracties in Nijmegen vinden dat de stad beschadigd is. Seks in Nijmegen, dat kán toch niet? Maar de uitkomst van het debat was: seks is privé. Al is het honderd keer waar, de buitenwereld heeft er niets mee te maken. Geenstijl probeerde dat al eerder om te buigen want Depla zou ook een woning hebben geregeld voor zijn minnares en dat zou niet privé zijn. Maar ja, voor die redenering was het al te laat. Dan hadden ze het zelf maar de 'woningrel' moeten noemen, niet de 'seksrel in het fietsenhok'. Ik bedoel, als er één is die weet hoe relgevoelig de politiek tegenwoordig is, dan is het Geenstijl wel. Op naar de volgende rel.

Ik lig niet in de markt

Het is toch wat. Schrijf ik me in op de speciale datingsite voor mooie mensen, word ik afgewezen. Ok, het bericht is duidelijk. Ik moet me blijkbaar inschrijven op een datingsite voor lelijke mensen. Wat denk je? Ook afgewezen! Er zit dus nog maar één ding op: inschrijven op een datingsite voor gewone, saaie mensen. Je raadt het al, gaat ook niet door. Kost € 15,95 per maand!

Een blauwtje lopen

Op het internet mag alles. Hobby'ist Alex van Es uit Apeldoorn heeft in de stad een netwerk opgezet waarbij hij de bluetooth-gegevens registreert van de apparaten (lees: mobieltjes) die voorbij komen. Zo kan hij zien welk toestel (lees: wie) zich van waar naar waar verplaatst en hoe druk het is op bepaalde locaties. Deze gegevens publiceert hij op bluetoothtracking.org. Hij maakt zich niet druk om de privacy, want hij slaat alleen maar de uitzendnamen van de toestellen op 'en dat zijn meestal toch onzin-namen' (aldus het commentaar op tiscali.nl). Een eerste blik levert echter een ander beeld op. In zijn archief zien we op de eerste pagina al veel herkenbare voornamen en diverse combinaties van voor- en achternaam. Leuk als je tegen je baas zegt dat je naar een seminar in Amsterdam bent, terwijl Van Es publiceert dat je in werkelijkheid in het winkelcentrum van Apeldoorn was. Met een beetje pech archiveert Google het ook nog. Maar ja, als je niets te verbergen hebt, waar zeur je dan over?
Update: NatuurlijkIn tegenstelling tot de meeste bloggers heb ik Van Es even om reactie gevraagd. Hij stelt dat hij wel wist dat er ophef over de privacy-aspecten zou komen maar dat hij dat goed vindt voor de discussie. Misschien dat de live data op zijn site in de toekomst wordt vervangen door algemenere statistieken.

Op internet mag alles

Op internet ben je anoniem. Dus je kunt doen wat je wilt, want niemand kan je vinden. Deze opstelling leidt regelmatig tot een patstelling: de beheerder van de website verschuilt zich erachter dat hij niet verantwoordelijk is voor de gedragingen van zijn bezoekers en de bezoeker verschuilt zich achter zijn anonimiteit. Dat is natuurlijk krom voor derden die beschimpt, besmaad en zelfs doodgewenst worden. Bij geen van beiden zou je verhaal kunnen halen. Ik heb dan ook altijd geroepen dat degene die een ander wenst te beschermen de keus heeft: of je haalt de materialen weg óf je neemt er zelf verantwoording voor. Dus is de bezoeker niet vindbaar, dan is de beheerder van de site aansprakelijk. Is die ook niet te vinden, dan is de provider aansprakelijk. Zo ga je telkens een stapje hoger. Natuurlijk word je uitgelachen voor deze denkwijze want ja, op het internet moet toch alles mogen? Internet is anarchie, wat zullen we nu krijgen?

Toch is het idee blijkbaar niet zo idioot, gezien twee gerechtelijke uitspraken deze week. Ten eerste Henky uit Jistrum die de politie voor Nazi's uitmaakte. De beheerder van de site wilde geen verantwoording nemen maar wilde ook niet verklappen wie Henky uit Jistrum was. Gelukkig vonden ze Henky toch en hij heeft een boete gekregen. Vorige week hadden we te maken met een bezoeker die foto's van Amalia op de pedofielensite Martijn had geplaatst. Die bezoeker bleef echter anoniem en derhalve is aan de site zelf een dwangsom opgelegd. Mooi zo. Zou het internet dan uiteindelijk een beetje zoals de echte wereld worden?

Geld verdienen aan andermans werk

Stel je heet RTL. Je geeft miljoenen uit aan goede faciliteiten en talentvolle mensen en daarmee maak je mooie, kwalitatieve televisieprogramma's. In medialand heet dat 'content', hou die term even vast. Om dat allemaal te kunnen betalen heeft RTL ook nog een leger accountmanagers, grotes en kleines, en die harken advertentie-euro's binnen. Op deze manier zijn inkomsten en uitgaven goed in balans en kan de kijker elke avond gratis van die content genieten. Nu het internet. Stel je heet Geenstijl. Dat gedoe met content maken kost veel te veel geld en daar hebben ze sowieso het talent niet voor. Maar die advertentie-euro's zijn wel interessant. De oplossing is: steel de content van RTL (of NOS zo je wilt) en plaats daar je eigen adverteerders doorheen. Niet alleen eromheen, er ook dwars doorheen. Probleem opgelost, weten die klojo's van Cup-a-Soup veel! Op internet mag tenslotte alles.
Update 5-11-07: Behalve content jatten van Geenstijl. Dan worden ze boos.

Shit spelling

"Ik zit in de shit, me vriend heeft me in elkaar geslagen." Dit is niet het taalgebruik van _DeVoTeD (16 jaar) maar van het reclamebureau van Slachtofferhulp Nederland. Die hebben de site ikzitindeshit.nl gemaakt, die blijkbaar bedoeld is voor jongeren tot 18 jaar. Bijbehorende banners worden verspreid op jongerensites. Leuk om aansluiting te zoeken bij de doelgroep maar straks gaan ze nog denken dat me vriend goed Nederlands is, het moet niet gekker worden. Of is het zo dat als je mijn vriend schrijft, je er niet bijhoort? Overigens is het zo dat mijn moeder indertijd hevig protesteerde tegen het gebruik van shit, want dat was aanstellerig Engels. Daar hoor je mij dan weer niet over. Dus misschien is het wel zo dat me in de toekomst een volkomen geaccepteerd bezittelijk voornaamwoord is. Trouwens, ik bedenk me ineens dat de medewerker van het reclamebureau mogelijk niet eens beter weet...

Bestrijding digitale misstanden

Wat raar toch dat er nog zoveel mensen zijn die denken dat de wetten uit de echte wereld niet gelden op het internet. Zo is het complete mailarchief van MediaDefender gejat en via P2P-sites te downloaden. Diefstal van bedrijfsgegevens mag niet, zou je zeggen, en het openbaar maken al helemaal niet. Maar de eigenaren van de P2P-sites lachen MediaDefender gewoon uit als ze verzoeken om verwijdering. Het probleem zit hem in de gigantische technische achterstand bij opsporingsinstanties. Wat is er nu moeilijk aan om op te zoeken van wie het IP-adres is waarop de gestolen informatie wordt aangeboden? Dat blijkt te zijn: prq Inet, Box 1206, SE 11479 Stockholm, Sweden. Het is toch niet zo moeilijk om daar als bevoegde instantie even aan te kloppen? Het is duidelijk dat de klik echte misstand - digitale uitvoering nog niet is gemaakt.

In 2002 lekte het dagboek van de studentes Sanne en Leslie uit. Hun advocaat kreeg het wél voor elkaar alle publicaties ongedaan te maken. Hij hoefde alleen maar te dreigen met civiele procedures en de bloggers kozen eieren voor hun geld. Maar ja, zodra de storm is overgewaaid duikt het dagboek toch weer op. Zoiets blijft je dus je leven lang achtervolgen.

Moraal van het verhaal: let op je spullen.

Wikipedia: wisdom of the crowds

Ik liep een keer een straat in met aan het begin een bord dat aanduidde dat je er niet mocht parkeren. Desondanks stond er een hele rij geparkeerde auto's. Bij één van de auto's stonden nog twee mensen die zich afvroegen of ze hun auto daar nu mochten neerzetten of niet. 'Volgens mij wel,' zei de één, 'kijk maar naar al die andere auto's.' Toen ik op de terugweg weer door die straat liep hadden alle auto's een bon. Blijkbaar was de mening van al die bestuurders belangrijker dan dat ene verkeersbord. Dat heet 'wisdom of the crowds'.

Het internet zit vol met crowd wisdom. Meer en meer mensen zoeken gewoon op Google hoe een woord moet worden gespeld - wat ze vaker tegenkomen zal wel kloppen. Ook Wikipedia is één brok crowd wisdom. Wikipedia kan door iedereen onderhouden worden dus wat op Wikipedia staat, dát is waar!

Dit was de week dat er vanaf Huis ten Bosch aanpassingen werden gemaakt in het Wiki-artikel over Mabelgate. In de papieren NRC stond een achtergrondartikel met meer voorbeelden van bedrijven, instanties of personen die artikelen over zichzelf hadden aangepast. Een museum had bijvoorbeeld aanvullingen gedaan op de kunstcollectie, maar ja, die hebben er natuurlijk geen verstand van.

Eerder dit jaar mocht ook Gonny van Oudenallen het neutrale en helemaal niet denigrerende Wiki-artikel over haarzelf niet nuancerencensureren. Nee, zo werkt dat niet. Want als 100 mensen vinden dat je filmmaker bent maar je weet zelf zeker dat je geen filmmaker bent dan hebben die 100 mensen tóch gelijk. Dat is wisdom of the crowds.

Spykers met koppen slaan

Vandaag was er weer een sterk staaltje kringloopjournalistiek en wel rondom het onderwerp "Spyker failliet (of niet)". In het AD van vanochtend stond een artikel dat een tweetal partijen het faillissement van Spyker had aangevraagd. Spyker zelf sprak de faillissementsaanvraag tegen. Wel was er sprake van een vordering maar die was betwist. Al gauw gonsde het op het internet van het gerucht dat er een faillissementsaanvraag zou zijn. Maar geruchten worden vanzelf waar als je ze maar vaak genoeg hoort. En op internet zijn geruchten zo snel gecopiëerd dat ze binnen een dag al waar zijn. Het woordje 'gerucht' vervaagde dus maar er stonden nog wel aanhalingstekens in de kop. Maar eind van de middag heette het gewoon dat de faillissementsaanvraag van Spyker een feit was. Punt. Niemand die duidelijkheid gaf of Spyker inmiddels had bevestigd dat er een faillissementsaanvraag was.

Ondertussen kelderde de koers. Aan het eind van de dag noteerde het aandeel 12,9% lager. Op basis van foute informatie die klakkeloos wordt overgenomen en in het copiëerproces op organische wijze alleen maar fouter (maar wel spectaculairder) werd. Daarop sloeg men spijkers met koppen in Zeewolde en drong bij de AFM aan op actie. Met het unieke resultaat dat de AFM de handel in Spyker van vandaag terugdraait. Volkomen terecht maar de schade is inmiddels geleden.

Bezoekers trekken

Dat Web 2.0 toch. Interactie met en tussen gebruikers is het helemaal. Neem nu de site hoemoethet.nl. Deze site geeft seksuele voorlichting en je kunt als ervaren of onervaren bezoeker allerlei filmpjes bekijken met handige instructies. Een groot succes maar ze draven wel een beetje door in de Web 2.0-gedachte. Wat lezen we namelijk in de Elsevier? "De website hoehetmoet.nl, waarop jongeren door middel van een forum en filmpjes seksuele voorlichting krijgen, heeft in twee weken tijd ruim 200.000 bezoekers getrokken." Ik zou dat rooster wel eens willen zien, wie er wanneer flufdienst heeft.

Spamboete van de baan

Nou, we zijn eruit. Na jaren gezeik is nu het verlossende woord gevallen: Arjen Jongeling is, aldus de Rechtbank te Rotterdam, geen meesterspammer. Telecomwaakhond OPTA is teruggefloten. Wat was het geval?

In september 2004 werd ik benaderd door een leverancier van kantoorartikelen. Of mijn bedrijf Speko een mailing wilde verzorgen aan bedrijven, per e-mail welteverstaan. Even de wet erop nageslagen en dat bleek wel te kunnen. Je mag weliswaar niet spammen maar bedrijven zijn daarvan uitgesloten. Dus we zetten een e-mailing in elkaar; er was tenslotte ook nog nooit een faxmailer in de gevangenis beland. Om een lang verhaal kort te maken... in maart 2005 stond er ineens politie voor de deur. Of de 4 medewerkers van de OPTA, die ze bij zich hadden, even alle computers en administratie mochten meenemen. Ze hadden klachten over mij gehad. Dat meenemen ging niet van een leien dakje, maar deze rijksambternaren waren dan ook nog maar net van school. Eerst vergaten ze naar datadragers te vragen en lieten een dossierkoffer bij me achter. De volgende dag was de 'controle op locatie' dan in de herkansing echter helemaal compleet en vertrokken ze met alles dat ze hadden willen hebben.

Een paar maanden later mocht ik op de koffie komen voor een 'interview'. De Zürichtoren in Den Haag, waar de OPTA zetelt, is van afstand te herkennen aan zijn dildo-vorm, hetgeen later nog een mooie metaforische betekenis zou krijgen. Hier worden hoorzittingen gehouden met KPN, Vodafone, Tiscali en die dag dan ook met Speko bv. En speciaal voor die gelegenheid hadden ze een bewaker in de hoek gezet. De onderzoekers hadden namelijk goed naar Discovery Channel gekeken hoe je verdachten moet intimideren want er stonden ook indrukwekkende rijen ordners met een hoop niks. Als KPN komt doen ze dat allemaal niet maar misschien werd Jongeling er bang van. Enfin, de bewaker kreeg na 10 minuten een hoestbui en verliet de zaal.

Weer een paar maanden later lag er een boeterapport in de bus. Speko was een meesterspammer. Ik kon dan wel zeggen alleen aan niet-natuurlijke personen te hebben gemaild maar er hadden natuurlijke personen geklaagd. Wel 35! En dat is verboden. Opmerkelijk genoeg bleek dat de onderzoekers niet met hun dienstvoertuigen naar de klagers waren gereden. Kosten noch moeite waren gespaard om Speko's spullen forensisch te onderzoeken maar klagers kon je blijkbaar je op de blauwe ogen geloven. Niets bleek minder waar. Bij een boeterapport hoort namelijk een onderzoeksdossier. Ik had de twijfelachtige eer het dikterecord gebroken te hebben met maar liefst 4200 pagina's. De OPTA wist niet eens hoe ze het moesten opsturen dus van de weeromstuit heb ik het zelf maar opgehaald. Dat was sneller dan uitleggen wie Van Gend & Loos is. Natuurlijk bladerde ik bij terugkomst naar het gedeelte met klachten maar wat denk je? Geanonimiseerd! Alle relevante delen zwartgemaakt. Althans, een beetje. Want als je de papieren tegen het licht hield was er toch nog wel wat van te lezen. En zo kwamen we op klachten die toch weer van niet-natuurlijke personen waren, zoals stichtingen of een hostingbedrijf, maar ook van iemand die de naam 'x' had (wonende te 'zoek maar op in telefoonboek'). Al ras begon mijn geloof in het degelijke College van de Onafhankelijke Post en Telecommunicatie Autoriteit af te kalven. Met kracht van argumenten lichtte ik de zaak dan ook toe op de eerste hoorzitting.

Deze hoorzitting is bedoeld om andere OPTA-medewerkers een oordeel te laten vellen over het werk van hun collega's, de onderzoekers. Ambtenaren die aan dezelfde kantinetafel hun bammetjes opeten en vriendschappelijk tegen elkaar uitkomen op de jaarlijkse sportdag gaan elkaar dus controleren, dat gaat altijd goed. Behalve bij mij. Werkelijk geen van de argumenten sloegen aan en trots presenteerde het College, weer na enkele maanden, een boetebesluit. Daarin stond dat Speko en haar opdrachtgever alles bij elkaar € 60.000,- mochten betalen voor een handvol klachten van natuurlijke personen. Het was inmiddels eind 2005 en de eindejaars-success-story van de OPTA stond voor de deur. Tenslotte wilde men wel wereldkundig maken waaraan de subsidie dit jaar weer aan was besteed. "Maar ik lees op de laatste pagina van het boetebesluit dat ik nog bezwaar kan maken en daarna nog in beroep kan gaan. Is het niet wat vroeg voor een publicatie?" Nou, dat moest ik dan maar via een kort geding verhinderen. Daar had ome Arjen geen zin in dus twee dagen voor de jaarwisseling was via alle kranten, teletekst en de radio te vernemen dat hij een meesterspammer was. En de pers liet zich kritiekloos inschakelen voor het publiciteitsoffensief: wat de OPTA schrijft en het ANP distribueert is immers waar. Dus niemand hoefde Arjen Jongeling te bellen. Na veel gezeur mocht ik in de avonduren 2 minuten optreden in Business News Radio. "Wederhoor... jaaa, daar hebben we weleens wat over gelezen."

Frappant genoeg had de OPTA een deel van haar onderzoek gebaseerd op ongefundeerde aantijgingen van allerlei obscure activisten die niet bepaald blij waren geweest met een bericht over kantoorartikelen op hun scherm, al was dat aan bedrijven gericht. Nu die lazen dat ik beboet was riepen ze: "kijk, de OPTA bevestigt ons verhaal!" Hetzelfde verhaal waar de OPTA het onderzoek nu juist op had gebaseerd. En zo gingen de verhalen elkaar wederzijds versterken. Rondzingende onzin heet dat.

Begin 2006 was er dan de mogelijkheid om mijn ingediende bezwaar toe te lichten. Ondertussen lag mijn bedijfje op apegapen nadat allerlei klanten en leveranciers de benen hadden genomen wegens de snaakse PR-campagne van de telecomwaakhond. Alhoewel het mij natuurlijk al lang duidelijk was dat de Haagse speurneuzen niet op hun besluit gingen terugkomen schoof ik braaf aan in de zoveelste hoorzitting. Ik bespaar je de details - het is een herhaling van zetten. Het verbaasde me dan ook niet dat het Beslissing op Bezwaar inhield dat Speko's argumenten geen stand hielden, geen hout sneden, niet te volgen waren en wat dies meer zij. Betalen die boete!

Eindelijk was het tijd om naar de rechter te gaan. Ook mijn advocaat wilde tenslotte wel eens weten wat spamklagers zo bijzonder maakt dat ze kunnen volstaan met een per post verstuurd standaardformuliertje te tekenen bij het kruisje. Geen onderzoek aan de computers van de klagers maar ook geen onderzoek of er misschien een grappenmaker is geweest die een copie van mijn berichten via tussenstations naar natuurlijke personen had gestuurd... niets. In de rechtzaal kwam de aap uit de mouw: de OPTA wist niet hoe dat laatste moest. Onze nationale spambestrijder heeft een leger juristen in dienst en men is vergeten een techneut in te huren. De opper-spambestrijder probeerde nog stoer de meervoudige kamer van de Sector Bestuursrecht te overtuigen: "Voorzitter, als de heer Jongeling het zo goed weet moeten we hem misschien maar een contract aanbieden." Dat is goed, ik zal mijn tarief z.s.m. kenbaar maken. Want het kan namelijk wel.

Gelukkig ziet de Rechtbank wél in dat als je een draconische boete uitdeelt, het boven alle twijfel verheven moet zijn dat de klachten daadwerkelijk door natuurlijke personen zijn ingediend en de berichten rechtstreeks van de beboete verzender afkomstig is. Precies datzelfde heb ik in alle interviews en hoorzittingen in de DildoZurich-toren geroepen, als onomstotelijk vast stond dat er adressen van particulieren in ons mailingbestand hebben gezeten zou ik de boete betalen. Maar dan wel graag onafhankelijk onderzoek doen en niet louter op zoek gaan naar argumenten die de indianenverhalen op het internet ondersteunen. Anders moeten we gaan spreken van de "VOPTA", de Vooringenomen Post en Telecommunicatie Autoriteit.

Bug in Web 2.0

Bij Web 2.0 (het sociale internet) hoort dat je een profiel hebt. En bij zo'n profiel horen plaatjes. Zo liep ik tegen een verveldende bug aan in Web 2.0 die ervoor zorgt dat ingewikkelde namen verkeerd worden afgebeeld. Waarschijnlijk heeft dat iets te maken met je land- en taalinstellingen. Als je computer op Nederlands staat kiest Web 2.0 vermoedelijk de Nederlandse spelling van leen- en bastaardwoorden. Op zich goed, maar met namen gaat dat natuurlijk verkeerd. Zo zien we dat 'Prescilla' wordt verbasterd tot 'Prescilja'. Ik hoop dat ze er toch alles aan om deze hinderlijke fout zo snel mogelijk op te lossen.

De 10 domste e-mailadressen om mee te solliciteren

Nog maar een lijstje dan - naar aanleiding van een rapport over domme e-mailadressen die je maar beter niet kunt gebruiken bij een sollicitatie. De 10 domste e-mailadressen dus die je maar beter enzovoort.

1. chickmagnet@...
2. bello-en-fikkie@...
3. jan1932@...
4. solicitatie@...
5. fransbauerfanclub@...
6. luiedonder@...
7. postzegelsverzamelenisjottem@...
8. Br33z4h-l0F4h@...
9. ...@hotmail.nl
10. opelrijder@...

Adressen die zeker wel uitnodigingen zullen opleveren:

1. double-d@...
2. blondje1985@...
3. m.lewinski@... (voor stageplaats)
4. xxx-toohot4you-xxx@...
5. willem.van.buren@...

Lachen om negerts

Vandaag konden we er niet omheen - zelfs het 'echte nieuws' met Sasha maakte er melding van. De hoax dat Eddie Griffin per ongeluk een Ferrari Enzo van dik een miljoen crasht. Zogenaamd tijdens de repetitie van zijn nieuwste film Redline. Wie een beetje doordenkt weet natuurlijk dat je voor een luizig miljoentje nooit zoveel aandacht krijgt maar dat terzijde. Daar zijn de commenters van Geenstijl (de speciale afdeling van De Telegraaf voor het echt ranzige werk) niet slim genoeg voor. De tweede heeft namelijk een logische verklaring voor dit voorval. Het ging niet om een steenrijke filmster die niet op een Enzootje meer of minder kijkt, nee, het was een negert die aan het joyriden was. Haha.

Lekker belangrijk

Een journalist bericht nooit over zichzelf. Een krant of nieuws-site misschien nog wel, bijvoorbeeld bij overnames of ander nieuwswaardige feiten... maar productnieuws??? Enfin, de lezers vinden het brekende nieuws van Webwereld dat hun reactiesysteem is verbeterd kennelijk niet zo wereldschokkend. Uitgerekend bij dit nieuws zijn nog geen reacties te vinden. Het wordt misschien tijd voor een beter redactiesysteem.

De Telegraaf helpt!

Vanaf vandaag is het meldpunt cybercrime online; een initiatief van het KLPD. Je kunt daar als burger melding maken van twee soorten misbruik: 1) kinderporno en 2) terrorisme. De grote knoppen linksbovenin laten daarover geen misverstand. Vervolgens doet de Telegraaf verslag van deze site. En wat lezen we daar? Je kunt 1) kinderporno en 2) radicale moslims aangeven. Toch handig dat de Telegraaf alvast invult in welke hoek wij terroristen moeten zoeken.

Linkmee.nl

Ja we linken gewoon mee. Al is het poppetje uit de banner (waarvan de filenaam een spatie bevat) copyright by Paws, Inc - ik heb wel zin in een vermelding op een pagina met een bietje page rank. Dus laat maar komen, die backlink!

Auteursrecht, wat is dat?

"He?!? Zetten we allerlei mooie liedjes, teksten, ringtones en foto's van één van 's-lands populairste artiesten op onze André Hazes fansite zodat iedereen die gratis kan downloaden, krijgen we een brief van een advocaat [1, 2, 3] dat daarvoor geen toestemming is. Nou hoor, dit is toch nieuwe media? Daar mag toch alles? Gaat verdorie die echte wereld zich lopen bemoeien met ons feestje! Nou, als het dan zo moet stoppen we ermee." Aldus een verontwaardigde beheerder van de fansite van Hazes. Maar ja, ergens niet aan verdienen is nog steeds niet hetzelfde als nabestaanden inkomsten onthouden. En promotiemateriaal dat door de platenmaatschappij ter beschikking is gesteld is heel wat anders dan het complete oeuvre in midi-formaat. Ingewikkeld toch zeg, dat internet.

"Ga eens deaud" mag niet meer

Mooi zo. Vandaag heeft de rechtbank in Amsterdam voormalig advocaat Jeroen de K. donderdag veroordeeld tot een celstraf van 118 dagen voor opruiing en het bedreigen van premier Balkenende. "Hoewel eigenrichting afgekeurd moet worden, is de standrechtelijke executie van Jan Peter Balkenende misschien wel de verstandigste beslissing", had hij op zijn site gezet. Daarmee geeft de rechtbank eindelijk aan dat je ook in hippe nieuwe media niet zomaar ga eens deaud mag roepen. Ik zou althans niet weten waarom iemand niet onze premier mag doodwensen en mij wel. Het is misschien wel verstandig eerst zelf op te houden met mijn opruiende blogwerk.

Opruiend blogwerk

Ze zijn in de mode, die shockblogs, waar duizenden volgelingen hun mening zien bevestigd en in de comments als klapvee de "redactie" tot ongekende productiviteit aanmoedigt. In dat kader waag ik ook maar eens een poging door verslag te doen over een voorval in Tilburg vandaag. Om eerlijk te zijn, ik begin voorzichtig.

Een persoon, behorend tot een groep waarvan in zijn algemeenheid bepaalde stereotype manieren worden verondersteld komt in aanraking met een persoon die tot een andere groep behoort, waaraan andere stereotype manieren worden toegedicht. De eerste persoon handelt op een manier die aansluit bij de stereotypen die worden geassocieerd met zijn groep en vervolgt met een opmerking die zou kunnen worden opgevat als een definitieve bevestiging van zijn lidmaatschap van die groep, waarop de andere persoon een opmerking maakt met een dubbele betekenis - enerzijds instemming met de opmerking van de ander maar anderzijds een bekrachtiging van het lidmaatschap van zijn eigen groep. De eerste persoon is beledigd door deze opmerking en reageert op een stereotype manier!

Ik wed, je z¡et het voor je!

Welke versie internet heb jij?

Er wordt veel gekletst over "Web 2.0". Nooit geweten dat je het internet van tijd tot tijd moest upgraden. Ik weet zelfs niet eens welke versie van het internet ik heb. En zou Web 2.0 minder vaak stuk gaan? In elk geval is zeker dat vanaf 2010 een sterker internet verkrijgbaar is. Geen idee welke versie dat dan is. Jammer dat we nog zo lang moeten wachten. Ondertussen ga ik voor valentijnsdag op zoek naar Chanel 5.1 want met die oude #5 kun je natuurlijk niet meer aankomen.

"Handen af van kinderporno"

Vandaag een merkwaardig bericht van de Internet Society Nederland. De recente aankondigingen van diverse providers om kinderporno te blokkeren zorgt voor een verkreupeling van het internet. De providers begeven zich op een hellend vlak door zich inhoudelijk met de datastromen te bemoeien. Bovendien zouden legitieme sites het slachtoffer kunnen worden van onzorgvuldige filtertechnieken.

Deze verschijnselen zijn echter zou oud als de digitale snelweg naar Rome. Providers scannen al jaren op inhoud om te zien of er geen ongewenste reclame wordt verstuurd. En regelmatig komen daardoor de notulen van de sportvereniging niet aan omdat die naar meer dan 30 personen zijn gemaild, dus mensen met legitieme intenties zijn al het slachtoffer. De opstelling van ISOC is dus vreemd: "geen Viagra-reclame op mijn scherm maar van mijn kinderporno blijf je af!"